Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Σούπα αρωματικών


Συνταγή Μαγειρικής


Σούπα αρωματικών


Μιλάμε για μια υγιέστατη σουπίτσα, αποτέλεσμα πειραματισμού εμπνευσμένου από έναν πάγκο στη λαϊκή αγορά.

Ψιλοέκοψα ένα τέταρτο ενός κρεμμυδιού και μία μαραθόριζα και τα έριξα σε μια ζεστή κατσαρόλα, όπου είχε λιώσει ένα κουταλάκι του καφέ βούτυρο. Τα σόταρα. Ύστερα, έκοψα ψιλά-ψιλά και τα φύλλα από ένα μάτσο φρέσκο κάρδαμο (watercress), μισό μάτσο σχοινόπρασο (chives), μισό μάτσο ρόκα, μισό μάτσο κόλιανδρο και καμιά τριανταριά φύλλα από σέλινο και τα προσέθεσα όλα στην κατσαρόλα, ανακατεύοντας καλά και ρίχνοντας και λίγο ελαιόλαδο από πάνω.

Τέλος, έριξα λίγο χοντρό αλάτι, μια ιδέα κίτρινο κάρι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και δυο χούφτες ντοματίνια. Προσέθεσα νερό και άφησα τη σούπα να σιγοβράζει σε μέτρια φωτιά, για περίπου μισή ώρα.

Η πειραματική σούπα ήταν πια σχεδόν έτοιμη. Ένα πρόχειρο πέρασμα στο μπλέντερ κι από εκεί στην πιατέλα. Έχυσα και λίγο ωμό αγουρέλαιο από πάνω και την ήπια ζεστή. Νοστιμότατη.

Μετά το γεύμα (το οποίο περιελάμβανε και μακαρονάδα και σαλάτα) ήθελα κι άλλη. Η σούπα ήταν πλέον χλιαρή. Ε, λοιπόν, ακόμα πιο νόστιμη! Κι αν σας πω ότι κρύα, το πρωί ήταν εξίσου (αν όχι περισσότερο) νόστιμη... Μμμμμ...

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Σπανακορεβιθάδα πλευρώτους με ανθότυρο


Συνταγή Μαγειρικής


Σπανακορεβιθάδα πλευρώτους με ανθότυρο

Για δύο άτομα που ήμασταν, άφησα περίπου 200 γραμμάρια (μικρά) ρεβίθια Γρεβενών να μουλιάξουν 24 ώρες σε μια κατσαρόλα με νερό και μισή κουταλιά του καφέ σόδα.

Όταν ήρθε η ώρα να μαγειρέψω, τα ξέπλυνα καλά και τα έβαλα να βράσουν σε φρέσκο νερό μέχρι να βγάλουν τους αφρούς τους, τους οποίους και αφαίρεσα.

Ώσπου να βράσουν, ψιλοέκοψα ένα κρεμμύδι και καθάρισα μια σκελίδα σκόρδο. Αφού αφαίρεσα λοιπόν τους προαναφερθέντες αφρούς, προσέθεσα στην κατσαρόλα το ψιλοκομμένο κρεμμύδι, το σκόρδο, ένα φύλλο δάφνης, δύο φύλλα φασκομήλου, μια χούφτα μάραθο, 3-4 κλωνάρια φρέσκια ρίγανη και μια μικρή καυτερή πιπεριά ψιλοκομμένη. Τ'άφησα να βράζουν σε μέτρια φωτιά, με σκεπασμένη κατσαρόλα.

Εντωμεταξύ, ψιλοέκοψα άλλο μισό κρεμμύδι, το σόταρα σε λίγο λάδι και προσέθεσα 400 γραμμάρια πλυμένο σπανάκι. Ανακάτευα τακτικά για να μην "αρπάξουν" κι έριξα και αλάτι με πιμάν ντ'Εσπελέτ (θα μπορούσα να είχα βάλει και πιπέρι, κοινό, ή Καγιέν). Όταν "μάζεψε" το σπανάκι, το έσβησα με μια γουλιά λευκό κρασί Φρασκάτι.

Επίσης, πασάλειψα και λίγα μανιτάρια πλευρώτους με αλάτι, πιμάν ντ'Εσπελέτ, μια σκελίδα ψιλοκομμένο σκόρδο κι ελάχιστο λάδι και τα σόταρα σε δυνατή φωτιά, σβήνοντάς τα με το ίδιο κρασί.

Προς το τέλος του βρασίματος της ρεβιθάδας, προσέθεσα και λίγο χοντρό αλάτι. Όταν τα ρεβίθια είχαν μαλακώσει αρκετά (25 λεπτά περίπου), τα σούρωσα και κράτησα το ζουμί τους, Αφού αφαίρεσα τον μάραθο, τη ρίγανη και το φύλλο δάφνης, ξανάριξα τη ρεβιθάδα στην κατσαρόλα, όπου την ανακάτεψα με το σπανάκι και τα μανιτάρια για να γίνουν ένα (2-3 λεπτά) και λίγο πριν τα βγάλω απ'τη φωτιά, προσέθεσα και λίγο μαλακό ανθότυρο, προβαίνοντας και στο τελικό ανακάτεμα πρό του σερβιρίσματος.

Τον ζωμό που σας είπα ότι είχα κρατήσει, τον ήπιαμε ζεστό-ζεστό και στο φαΐ προσέθεσα λίγο λάδι και λεμόνι. Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με δυο ποτήρια λευκό κρασί Φρασκάτι. Και μείναμε πλήρως ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα του πειραματισμού.





Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Ο χαφιές του Λάκη

Πάντα επίκαιρος.

Ένα μικρό αφιέρωμα στον αείμνηστο φίλο, στιχουργό, μουσικό, άνθρωπο του θεάτρου, του αγώνα, της πιάτσας και της ζωής, Λάκη Καραλή.

Πρόκειται για ένα πολύ σύντομο τραγούδι, με τίτλο "Ο χαφιές". Γράφτηκε από τον ίδιο, το 1968, με φόντο το καθεστώς των συνταγματαρχών και τη διάσπαση της αριστεράς στην Ελλάδα και τον Μάη του '68 στη Γαλλία, όπου και έμελλε να βρεθεί αυτοεξόριστος λίγα χρόνια αργότερα.

Εν τω μεταξύ, πρωτοκυκλοφόρησε  το 1971, ως ένα από τα 14 τραγούδια του δίσκου του με τίτλο "Supermarket", ο οποίος εκδόθηκε στο Λονδίνο, σε 500 μόλις κομμάτια. Έκανε θραύση στη μαύρη αγορά στην χουντοκρατούμενη Ελλάδα (μαγνητοφωνημένος σε κασέτες) κι επανεκδόθηκε σε CD από τους αδελφούς Βάκη, το 2008, μαζί με άλλα 7 πιο πρόσφατα κομμάτια.